HISTORIA SZKOŁY

Dzieje szkoły w latach 1925 - 1945

Powstanie Szkoły Odzieżowej w Tarnowie związane było z ogólną sytuacja szkolnictwa polskiego w połowie lat dwudziestych. W 1925 roku, pojawił się w Tarnowie nowy problem, gdy w szkołach powszechnych zniesiono VIII i IX klasę; co spowodowało, że znaczna liczba dziewcząt, nie mogących podjąć nauki w gimnazjum zasilała i tak dużą rzeszę bezrobotnych. Dziewczęta ze Szkoły Powszechnej im. Marii Konopnickiej widziały rozwiązanie tego problemu w utworzeniu szkoły, która przygotowywałaby je do konkretnego zawodu. Oczekiwania te spełniła ówczesna dyrektorka szkoły: Ludwika Rozsay, tworząc  Prywatną Szkołę Zawodową Żeńską, przygotowującą do wykonywania zawodu krawieckiego. Szkoła została umiejscowiona w Szkole Powszechnej im. Marii Konopnickiej i rozpoczęła zajęcia 15 listopada 1925 roku.
    Program szkoły obejmował naukę teoretyczną i praktyczną; nauka trwała trzy lata dla krawczyń i dwa lata dla modniarek. Warunkiem przyjęcia do szkoły było: ukończenie 14 lat życia i 7 klas szkoły powszechnej.
    W skład grona pedagogicznego wchodzili: Ludwika Rozsay pełniąca funkcję dyrektorki, Zofia Przybyłkiewicz, Maria Machalska, Lucyna Durówna, Helena Kowalowa, Franciszka Czarnecka, Fryderyka Tanbelesowa i ks. Jan Tabor.
Patronat nad szkołą, objęło Towarzystwo Prywatnej Szkoły Zawodowej, powstałe w styczniu 1926 roku. Okólnik Ministerstwa WriOP z 19 maja 1926 r. zawiera zezwolenie na prowadzenie żeńskiej szkoły zawodowej w Tarnowie. Patronką szkoły została św. Teresa od Dzieciątka Jezus.
    W drugim roku istnienia szkoła dysponowała dwoma pracowniami krawieckimi. Zwiększyła się również liczba nauczycieli, o następujące osoby: Maria Rajcowa, Józefa Czerska, Karolina Zuchajówna, Stefania Pałkówna, Zofia Wąsowicz, Stefania Łopatyńska.
W szkole obowiązywały następujące przedmioty nauczania: religia, język polski, język francuski, historia, geometria, rysunki, nauka zawodowa, nauka kroju, śpiew i gimnastyka. Ponadto w klasie drugiej: geografia i przyrodoznawstwo, a w trzeciej: rachunkowość przemysłowa, nauka o strojach, nauka obywatelstwa i towaroznawstwo.
    Uczennice korzystały z księgozbioru biblioteki miejscowej szkoły powszechnej a dla pracowni krawieckiej prenumerowano czasopisma: "Bluszcz", "Rekord" i "Iskra". Szkoła organizowała co roku wystawy prac uczennic, które stanowiły bardzo dobrą reklamę osiągnięć szkoły oraz pomagały w naborze do prywatnej placówki. Liczebność uczennic wzrastała z roku na rok.
W czerwcu 1928 roku odbył się pierwszy egzamin końcowy , obejmujący: język polski, rachunkowość, rysunki, naukę obywatelstwa i pracę zawodową. Od 1929 roku obowiązywał już egzamin czeladniczy. W tym czasie nastąpiła zmiana dyrektora szkoły, funkcje tę objęła Zofia Przybyłkiewicz i pełniła do 1933 roku; po czym dyrektorką szkoły została Maria Gucwa – nauczycielka języka polskiego.
Nadzór nad szkołą sprawowało Kuratorium Krakowskie, w jego imieniu wizytowali szkołę: naczelnik – Ludwik Misky, a od 1929 r. dr Maria Gutkowska – wizytator szkół żeńskich zawodowych.
Szkoła osiągała wysokie wyniki w nauczaniu i wychowaniu. Dużo uwagi poświęcano działalności samorządu szkolnego i gmin klasowych, szerzeniu idei oszczędności, współpracy z rodzicami oraz organizacji szkolnych obchodów świąt i rocznic państwowych.

Efektywną działalność szkoły przerwała II wojna światowa.

Budynek został zajęty przez Niemców, ale szkoła prowadziła nadal swoją działalność w piwnicach budynku Szkoły Powszechnej im. Mikołaja Kopernika. Kształcenie ogólne prowadzono w bardzo małym zakresie natomiast naukę zawodu ograniczono do napraw niemieckich mundurów wojskowych. Szkole nadano również nową nazwę: Szkoła Rzemieślnicza dla Krawców i Krawczyń.

Szkoła Odzieżowa po roku 1945

18 stycznia 1945 roku Tarnów został wyzwolony spod okupacji niemieckiej. Nadszedł czas odbudowy ze zniszczeń wojennych, w tym także zniszczonego szkolnictwa. Również Maria Gucwa – dyrektorka szkoły podjęła pracę nad kontynuowaniem nauczania w warunkach sprzed wojny, powracając do czteroletniego Żeńskiego Gimnazjum Krawieckiego i Miejskiego Liceum Odzieżowego. Nauczyciele, którzy rozpoczęli w niej pracę po wojnie to: Józef Bartnik, Helena Hołyst, Anna Owsiańska, Zofia Pałka, Aniela Wypiór.
Szkoła nie mogła jednak powrócić do dawnego budynku, gdyż został zajęty przez pocztę. Nowym, tymczasowym pomieszczeniem szkoły stał się budynek Szkoły Podstawowej im. T. Kościuszki.
    W roku szkolnym 1948/49 nastąpiły duże zmiany, szkoła otrzymała secesyjny budynek przy ulicy Brodzińskiego oraz sąsiadujący z nim budynek internatu, przy ulicy Goldhammera. Nowym dyrektorem został nauczyciel historii – mgr Czesław Bartosz, a kierownictwo internatu objęła Helena Hołyst. Pod względem organizacyjnym szkoła została podporządkowana kuratorium w Krakowie i zakończyła się jej prywatność stała się szkołą państwową, zachowując nazwę Liceum Krawieckie.
Rok 1949 przyniósł kolejne zmiany. Miejskie Liceum znów stało się Państwowym Liceum Odzieżowym, Szkoła Dokształcająca – Średnią Szkołą Zawodową dla Pracujących. Nowym dyrektorem została Helena Baruś, która pełniła tę funkcję do 1957 roku. Po jej ustąpieniu dyrektorem został Kamil Jaderny.
    W 1950 roku uruchomiono Zasadniczą Szkołę Zawodową o kierunku krawieckim, którą w 1953 roku połączono ze Szkołą Rzemieślniczą a tym samym został poszerzony zakres kształcenia o nowe specjalności: stolarz, tapicer, kaletnik, fryzjer a w kolejnych latach magazynier, elektromonter i konserwator. Dla potrzeb kształcenia uruchomiono nowe warsztaty: stolarskie, tapicerskie, introligatorskie i fryzjerskie. Wzrost kierunków kształcenia, a tym samym i liczby uczniów, spowodował trudności organizacyjne, wprowadzono więc naukę dwuzmianową. W 1955 roku nastąpiła zmiana w podporządkowaniu organizacyjnym szkoły, która została przejęta przez Ministerstwo Przemysłu Drobnego i Rzemiosła a następnie Centralny Związek Spółdzielczości Pracy w Warszawie. Szkoła otrzymała nazwę:Zasadnicza Szkoła Zawodowa CZSP.
   Od 1962 roku zorganizowano w szkole kształcenie dorosłych na podbudowie szkoły zasadniczej, początkowo były to filie innych szkół. Samodzielność kształcenia zaocznego szkoła uzyskała w 1970 r.
    W 1967 roku, po śmierci Kamila Jadernego, dyrektorem szkoły został nauczyciel matematyki – Adolf Kobierski. Pod jego kierownictwem szkoła poszerzyła zakres usług dydaktyczno-wychowawczych przez uzyskanie prawa do prowadzenia kształcenia zaocznego w zakresie liceum i technikum ekonomicznego, a później odzieżowego.
    W 1970 roku postanowieniem Zarządu Centralnego Związku Spółdzielczości Pracy w Warszawie Zasadnicza Szkoła Zawodowa i Wydział Zaoczny zostały połączone w jeden zakład, pod nazwą Zespół Szkół Zawodowych Centralnego Związku Spółdzielczości Pracy w Tarnowie. Rok 1975 - jubileusz 50-lecia istnienia szkoły. W ramach obchodów tego święta szkoła otrzymała sztandar oraz imię Mariana Buczka.

Okres współczesny szkoły

W 1982 roku dyrektorem szkoły została mgr inż. Ludwika Gawron. Pod jej kierownictwem, szkoła szczyciła się wieloma osiągnięciami zarówno dydaktyczno-wychowawczymi, jak również w zakresie rozwoju bazy. W okresie tym przeprowadzono remont kapitalny budynku szkoły i internatu przystosowując obydwa stuletnie budynki do aktualnych wymogów.
   Wydarzenia polityczne oraz zmiany społeczno-gospodarcze, jakie rozpoczęły się w Polsce w 1980 roku, miały również wpływ na działalność Zespołu Szkół Zawodowych CZSP w Tarnowie.
    Od 1 września 1989 roku szkoła przestała być finansowana przez CZSP w Warszawie i przejęta została kolejno przez: Wojewodę Tarnowskiego, Kuratorium Oświaty a od 1 stycznia 1994 roku przez Prezydenta miasta Tarnowa. W 1992 roku została ustalona nowa nazwa szkoły : Zespół Szkół Odzieżowych w Tarnowie.
    Rok 1995 - 70-lecie istnienia szkoły; uroczyste obchody jubileuszu odbyły się 20 października w Teatrze Tarnowskim im. Ludwika Solskiego. W tym dniu nadano szkole nowe imię - patronem został Jan Szczepanik. Szkoła otrzymała również nowy sztandar, którego fundatorami byli rodzice.  Bardzo ważnym wydarzeniem w działalności szkoły było otwarcie nowych warsztatów krawieckich i stolarskich.Budynki otrzymane od Urzędu Miasta, zostały dużym nakładem sił i środków finansowych wyremontowane i przystosowane do potrzeb warsztatów. Zajęcia w nowych pracowniach rozpoczęły się 1 września 1995 roku. Od roku 1997 funkcję dyrektora pełni mgr inż. Stanisław Wiatr.
Pod jego kierownictwem szkoła poszerza ofertę dydaktyczno - wychowawczą. Od roku 1999 równolegle z kształceniem zawodowym prowadzi kształcenie ogólne, w klasach liceum ogólnokształcącego, o profilu ogólnym i informatycznym.
        Szkoła w swej działalności szczyci się wieloma sukcesami w konkursach i olimpiadach międzyszkolnych, krajowych a nawet międzynarodowych. Na szczególną uwagę zasługuje udział w Europejskim Konkursie Plastycznym, organizowanym przez Centrum Kształcenia Europejskiego w Bonn. Uczniowie naszej szkoły wzięli udział w dwóch edycjach tego konkursu, w roku 2000 i 2001, zajmując czołowe miejsca i zdobywając cenne nagrody. W 2002 roku Zespół Szkół Odzieżowych stoi przed kolejnymi zmianami i nowymi zadaniami związanymi z wprowadzeniem reformy oświatowej w Polsce. Z dniem 1 stycznia 2003 roku obowiązuje nowa nazwa: Zespół Szkół Ogólnokształcących i Technicznych im. Jana Szczepanika. Wśród zadań szkoły ważne miejsce zajmuje działalność na rzecz innych ludzi oraz środowiska lokalnego. W dniach 21-24. II 2003 zainicjowaliśmy ogólnopolską zbiórkę pieniędzy pod hasłem "Śmigłowiec dla TOPR-u". Młodzież ZSOiT kwestowała w szkole oraz w tarnowskich hipermarketach. Akcja spotkała się z bardzo dużym odzewem wśród całego społeczeństwa. ZSOiT jest jedyną w Tarnowie szkołą ponadgimnazjalną z oddziałami integracyjnymi - 14 kwietnia 2003 roku odbyła się IX Konferencja Placówek Integracyjnych w celu doskonalenia metod i form pracy w klasach integracyjnych. Młodzież naszej szkoły jest przygotowywana do aktywnego i bezpiecznego spędzania wolnego czasu, świadczą o tym liczne wycieczki i rajdy. Na wyróżnienie zasługuje coroczny Szkolny Zlot Gwiaździsty im. Jana Szczepanika oraz Piknik Geograficzny organizowany w okresie wiosennym i jesiennym, w którym bierze udział bardzo wiele szkół powiatu tarnowskiego. Od 2004 roku ZSOiT  rozpoczyna kształcenie młodzieży w nowym typie szkoły zaocznej Szkoły Policealnej, oferując wiele interesujących kierunków.